Otuz dairen var, üç beş de arsa
Ebed’e giderken götür ne varsa.
İmam musallada nasıldı? Derse
Yemedi enâyi, denir Varyemez!

Çalıdan tek farkın bedenin yürür
Giyindiğin urba kirinden çürür.
Cebindeki Akrep acından ölür
Gören de fukara sanır Varyemez!

Avucundan sızan teri yutarsın
Müşterisi çıksa Bit’i satarsın.
Kör kuruş kaybetsen cinnet tutarsın
Gırtlağını sıkar sinir Varyemez!

Gârip gûrebaya tepeden bakma
Otur sofrasına , bir kullep takma
Geçsin boğazından saf helâl lokma
Yoksulluk madalya, onur Varyemez!

Kurumuş pınarın vicdan arkında
Çoluğun çocuğun bile farkında
Nereye bu gidiş şeytan terkinde
Olmuşsun akraba, dünür Varyemez!

Kilitle kalbini, açma bir ömür
Mal mülkün içinde muhâli kemir.
Hak vaki bulur da gelirse emir
Tamtakır küfeni kanır Varyemez!

Ne ölüde oldun , ne de düğünde
Hep kendini sevdin küçük dağında.
Hâkiki servetin kader ağında
Mahşerde önüne konur Varyemez!