BEYAZ GÜLLER

Beyaz güller bıraktım kırık aynanın kıyısına
Yüzüm bölündü, hatıralar çoğaldı içimde
Her parçada sen varsın
Ben kendimi en çok… sende kaybettim

Solmuş mektuplar saklı zamanın çekmecesinde
Mürekkebi dağılmış “seviyorum”lar ağlıyor
Bir zamanlar kalbine sığdırdığın o adam
Şimdi bir cümlenin bile sonuna yakışmıyor

Bir plak dönüyor içimde, ağır ve yaralı
Her cızırtı geçmişten kopan bir çığlık
Pencere önünde bekleyen o eski ben
Artık umut değil… sadece alışkanlık

Beyaz güller masumdu kirlenmeden önce
Aşk dediğin susmazdı, kaçmazdı eskiden
Şimdi herkes biraz yalan, biraz eksik
Ve en çok da… kendinden vazgeçen

Ve şimdi…
Beyaz güller bırakıyorum solmuş mektuplara
Kırık aynalarda çoğalsın diye hatıran
Çünkü bazı aşklar bitmez, sadece kanar
Ve ben… hâlâ seninle eksik kalan adam

Suskun Şair Fazlı Acar