Harikasınız____
Bu şiir, dört ana yöne dağılmış bir harita gibi; ama o harita yırtık, pusulası kırık. Güney’in hırçın, elleri arkadan bağlı öfkesiyle Kuzey’in kanatları yaralı, kuş bakışlı budalası arasında bir mesafe var ki, ne coğrafya ne de zaman kapatabiliyor. Doğu’yu hafızadan silmişiz, kendi çölünde için için yanarken gözümüz değmeden kaçıyor—o kadar derin bir inkâr ki, insan okurken kendi içindeki yasaklanmış yönleri hatırlıyor.
En çarpıcı yanı ise o “aynı kazanda kaynamıyor kanımız” dizesi. Kalpler melez, lehçe etiksiz, fonetik bile tutmuyor; yine de “birbirimize aitiz” deniyor. Bu aidiyet, ne romantik bir birleşme ne de kolay bir barış; aksine, acıtarak, yaralayarak, çakılıp kalarak süren bir aidiyet. Zorunlu, kaderî ve biraz da trajik.
Şair, ayrılığı estetize etmeden, acısını da romantize etmeden, tam ortasından vuruyor. Okurken hem sızlıyor hem de “evet, işte bu” diyorsunuz. Nadir bulunan, kemikli, dürüst bir şiir. Kanatları alacalı yaralarla uçmaya çalışan herkesin içinden bir parça taşıyor.
Mükemmel.

Kalemin daim olsun değerli şair dost nice güzel eserlere inşallah selamlar sevgiler