MEFTUNLU BAHAR

Ey vakti ömrümün en gizli, en mahrem saklı sırrı,
Seninle başlayan, yine seninle nihayete eren kalp atışım...

Sana bu satırları...
Yüreğimin dibindeki o dilsiz sessizlikten,
Çöl ortasında yağmur bekleyen çatlamış topraktan,
Ve kışın en sert ayazında bile dik duran bir Goncanın;
Sessiz, çığlığıyla yazıyorum.
SEN...
Dilimdeki hüzünlü türkü,
Yamaçlarında beklediğim, aşılmaz dağımsın.
Bakışınla ufkumu bölen,
Her geceyi vuslatın şafağına mahkum eden,
Başkasını bilmediğim, başka sırra ermediğim,
Yüreğimde; aşka mühürlü yârimsin...

Ben" de ki SEN...
Ay tutulur da kararır ya efsunlu gece,
Tıpkı öyle, sana tutuldu güneşim.
Işığımın söndüğü yerde bile seni görüyorum,
Zira görmediğim her an, bir uçurumun kıyısında bekleyişimdir...
Gökyüzünden bir parça cennet kopup düşse avuçlarıma,
Yine senin kokunu arar, senin Cehennemine sığınırım..

Bilmez misin; ey kalbimin dar kafesi,
Sensiz her an, ezelden ebede bir hicrandır.
Seninle soluduğum, her nefes, yeniden dirilişim...
Hayata tutunma gayemdir...
Zaman, sen yoksan sadece bir yanılgı,
Ben, senin varlığın da duran, yokluğunda kaybolan bir yolcuyum.
Ne yolların sonu belli, ne de varacağım durak,
Bir sende vuslat bulur, sana meftun bu yürek,

Ey hüznümün gün doğumu...
Sadece senin "yârim" deyişin,
Evrenin en büyük sırrına eş, tek hakikatimdir.
Hadi, çözülsün artık bu mesafeler...
Ayın gölgesinde değil, Nurunda buluşalım,
Sana tutulan Güneşimle ruhunu ruhuma sar,
Bırak bu dünya dursun, zaman vuslatı vursun...

Gel artık... meftunlu baharım,
Yalnızlık, sadece senin yokluğunla ölçülen bir uçurum.
İçimde biriken bu koskoca aşk,
Bir ömre değil, bin asra sığmayacak kadar ağır,
Ve bir o kadar mağrur, seni bekliyor...

Kaleme her dokunduğunda ellerim,
Kelimelerim senin isminde titriyor,
Ve gün gelir de, vuslat kapısı sonuna dek açılırsa,
Sana anlatacaklarım, gönlüme sığmayanlarım var,

Sadece bir kez "buradayım" de,
Tüm cihanı bir kalemde silip, huzuruna varacağım.
Çünkü sen, ruhumdaki bitmeyen nida,
Sen, sustuğumda bile adın ebedi lisan.
Artık kaderim, senin dudağında bir harflik hece,
Gelmezsen gündüzler bile bana karanlık bir gece...

Kapat gözlerini yârim, birkez düşün,
Senden bana kalan bu son nefesle,
Seni bulduğum yerde özgürüm,
Gayrısı artık ateşten bir kafes,
Gayrısı artık hasretin kurşunu,
Hazan Gülü’ ne kış, kalbime mezar taşı..
Ahiretlik bir sevdanın bitmek bilmeyen yürek sancısıdır...
Hazan Gülü Fatoş......26.06.2026...