ÖZ GEREK BANA

Gönül pazarında hile satarlar,
Doğruyu eğrinin içine katarlar.
Dost deyip arkandan taşlar atarlar,
Yalansız, dolansız iz gerek bana.

Yüzüme gülüp de arkadan vuran,
Dili bal akıtıp kalbi kin kusan,
Menzile varmadan yolda yorulan,
Yoluna sadık bir diz gerek bana.

Gördüm ki her çiçek bal vermez imiş,
Her gülen çehreye güvenmez imiş.
Ateş düştüğü yeri yakar derler imiş,
Sönmeden parlayan köz gerek bana.

Kimi post peşinde, kimi ad peşinde,
Herkes bir hilenin, şerrin işinde.
Bu fani dünyanın kış ortasında,
Bahar kokulu bir yaz gerek bana.

Muhabbet sofrası kurulmaz olmuş,
Hal bilmez kapısı çalınmaz olmuş.
Merdin kelamına varılmaz olmuş,
Kişiliği sağlam öz gerek bana.

Sözü kantar eden, özü bir olan,
Gönül sarayında izi nur olan.
Dostun derdi ile hep mahur olan,
Gözyaşını silen yüz gerek bana.

Gecenin deminde vurdum sazıma,
Heder olan ömrün bitti nazına.
Mühür vurulsun artık cahil ağzına,
Haktan ayırmayan göz gerek bana.

Şiir:
GECE / Ümit Çetinkaya
11 /05 /2026
19:00 Pazar