Yıllar b[akar’su], yatağını değiştiren
Çakılına ateş yalımı çakmak çakmak
Musallâ üstü gülzar gibi
Savurur ıtrını

Suzinak,

Gözleri çavlan akışı
Avuçlarında kıpkısa hayat çizgisi
Gül bırakılsa ne yazar ?

Defterine yokluğun ateşi düş
Er ya da geç hatrı kalmaz hakikat !
Savurulur

Bitimsiz yazımların kebîkeci
Duası aminsiz taşınır
Koynuna, harf harf
Ucu ısırılan gece dokunuşları
Kızıl kızıl emzirir ten vakti

Şehrayin gece...
Oynaşında,

Uzanır felaha
Islak ıslak
Bad-ı sabâ’da misk-ü amber
İçten dışa yayılan

Müteyyiç uyanış

Teli diline dokunan kızıl ürperiş
Yangısı kehbibar tozu erim erim

Gökçe sarnıç

Suvarır aşk adına

Ererken infiale
Çığlığını toplar martlar
İskeleye yanaşır vapur
Zambakların mor sükunetiyle
Akar dilden dile

Esrik ihtilâl !...

Yahya İncik
İkiBinYirmiAltıHaziranınYirmiÜçü