Bism-i Hû ile çözüldü gece kandilinin sırrı,
Karanlık atlasında gizli fermanımdır Hû.

Bir sükût değirmeni döner iç iklimimde,
Öğüttüğü her zerre yeni ummânımdır Hû.

Ne gök kubbe bilir onu
Ne ufuklar taşır,
Yıldızsız menzillerin saklı mihmânıdır Hû.

Rûhumun derininde bir billûr mağara var,
Ses vermeden konuşan sırdaş cânımdır Hû.

Kaderin dokunmadığı bir ince eşiğe vardım,
Ayaksız yürüyenin sessiz seyrânıdır Hû.

Bir zümrüt gölge düştü vakitsiz bahçeme,
Ne bahar ne hazandır,
Başka devrânımdır Hû.

Düşlerimin kıyısında kurduğum aynasız şehir,
Yüzsüz suretlerin kayıp meydânıdır Hû.

Gönlümün kırağında bekleyen eski şafak,
Doğmadan ışıya gelmiş gizli bürhânımdır Hû.

Bir cevher harmanında savruldum tane tane,
Toplayan da O idi,
Dağıtan da Hû.

Ne deniz kabullenir
Ne de sahra tüketir,
İçime sığmayanın sonsuz nişânıdır Hû.

Kırık zaman çanları çaldı bir gece vakti,
Uyandırdığı ben değil,
Eski zindânımdır Hû.

Bir mermer sessizlikte eridi bütün isimler,
Adsızlığın bağrında kalan ünvânımdır Hû.

Ne harf ile bilinir
Ne de sesle çağrılır,
Kalbin unutamadığı ilk beyânımdır Hû.

Rûhum bir gök yelkeni açtı yokluk denizine,
Rüzgârı görünmeyen kutlu kaptânımdır Hû.

Bir inci karanlığı saklar içimde hâlâ,
Parladıkça çoğalan gizli mercânımdır Hû.

Ey Bâin-i Adlî!
Bırak artık söz yükünü,
Dilin son kıyısında tükenmiş hânımdır Hû.

Evveli Hû,
Sırrı Hû,
Nefesi Hû,
Âhiri Hû,
Var ile yok arasındaki bütün seyrânımdır Hû...

HABİB YILDIRIM / BÂİN-İ ADLÎ
(24 Haziran 2026)