Sahipsiz Kelimeler
Dindi gönlümdeki fırtına
Savruldu gözümdeki yaş
Beyaz kağıtlara anlattığım
O içimdeki kabuk bağlayan yara
Sessizce sustu ve çekildi kenara
Şimdi ay gibi bir yüzüm aydınlık
Bir yüzüm dargın, karanlık
Haklıydın gitmek kader
Gelemeyecek yolcuyu beklemek kader
Vazgeçtiğimi sanmış olman kader.
Uğrayacağı liman olmayınca dalgaların
Şimdi sessizce kıyıma vuruyor
Kimsesiz, kalbi kırık dalgalar.
Karanlık boş sokaklar var yüreğimde
Üşümüş bir bankta kıvrılıyor sevda sözlerim.
Kabuk bağlayan yaralarımı kanatmak
Kime yarar, parmak aralarım sararmış
Üstüm başım yenilmiş bir aşktan kalmış
Sahipsiz kelimeler kokmakta.
Olmayacağını bile bile başladım bu aşka.
Sana kırgın değilim aslında
Yokluğunda kokladım benim olmayan saçlarını
Ben zaten bile bile yaşadım bu aşkı.
Oysa gözlerine bakıpta söylemeyi bekleyen.
Yıllarca içimde biriktirdiğim
Sahipsiz kelimeler dilimin ucunda saklıydı.
Eyyüp Balta