ZİLAN GÖZLER..

Sensiz olmuyor
Sensizlik,adı konulmamış uzun bir kış gibi,
günlerce dinmeyen bir yağmur gibi,
pencereme vuran sessizliğin
içimde bıraktığı derin bir sızı gibi.

Her gece huzurla uykuya dalmamı,
her sabah yeniden umutla uyanmamı,
hayata tutunup düşsem de kalkmamı
senin varlığın sağlıyor.

Bir sesin yetiyor bazen,
karanlığın içindeki bütün korkuları dağıtmaya.
Bir gülüşün yetiyor,
ömrümün yorgun yollarına bahar getirmeye.

Sen olmazsan,
uykular haram olur gözlerime,
sabahlar günah gibi çöker omuzlarıma.
Güneş doğsa da aydınlanmaz içim,
kuşlar ötse de eksik kalır gökyüzü.

Sensiz olmuyor...

Çünkü dünyada iyiliğe dair ne varsa
senden öğrendim ben.
Bir insanın kalbinde nasıl yer edinilir,
bir yaraya nasıl merhem olunur,
bir umuda nasıl sarılınır,
senden öğrendim.

Yıllarca içimde taşıdığım kırgınlıkları,
ihanetlerin bıraktığı izleri,
karanlık gecelerin ağır yükünü
seninle bıraktım geride.

Sanki yeniden doğdum bu gece.

Senden önce bildiğim bütün yanlışları
bir bir sildim hafızamdan.
Yorgun yollarımı,
yarım kalmış düşlerimi,
kimsesiz kalan umutlarımı
senin ışığında yeniden topladım.

Şimdi korkuyorum biraz...

Çünkü insan,
en çok sahip olduğu güzelliği kaybetmekten korkar.
Ve ben,
sana alışmaktan değil,
seni kaybetmekten korkuyorum.

Gidersen...

Bir yıldız eksilmez yalnız gökyüzünden,
bir ömür eksilir içimden.
Bir mevsim gitmez yalnız,
bütün baharlar göç eder yüreğimden.

Gidersen sen de beni yok edersin.

Ve o zaman,
uykular haram olur bu gözlere,
geceler daha uzun,
yalnızlık daha derin olur.

Ben yine seni düşünürüm,
bir yağmur damlasında,
bir rüzgârın sesinde,
gecenin en sessiz saatinde.

Çünkü bazı insanlar gider,
ama yokluğu gitmez.

Ve bazı sevgiler vardır,
bir ömür sürmese bile
bir ömre bedel kalır.

Sensiz olmuyor...
Bunu en çok da
sen varken anlıyorum.

Pakize Özbaş
mavikatre 💧
26.01.2005

~Şiirle ilgili Notlarım~
Bazı duygular vardır; bir kişiye değil, kalbin derinliklerinde büyütülen en güzel düşlere aittir. "Zilan Gözler" de böylesi bir düşten doğdu. Varlığıyla karanlığı aydınlatan, insana yeniden umut etmeyi öğreten bir hayalin izinde yazıldı. Ne bir sitem ne de bir serzeniş taşıyor; sadece sevginin, iyiliğin ve umudun insan ruhunda bıraktığı sıcaklığı anlatıyor.
Belki hiç karşılaşılmamış bir güzelliğe, belki de yüreğin en saf köşesinde saklanan bir özleme açılan sessiz bir pencere...


Bu dizelerde bir ayrılığın değil; gözlerde büyütülen en güzel düşlerin hikâyesidir.
Bazen insan, hiç tanımadığı bir mutluluğu özler, hiç dokunmadığı bir ışığa yakın hisseder kendini. "Zilan Gözler", işte o masum özlemin ve içten umudun kelimelere dönüşmüş hâlidir. İçinde hüzün kadar umut, özlem kadar yeniden doğuş isteği de saklıdır.
Çünkü bazı düşler gerçeğe dönüşmese bile, kalbe güzellik katmaya devam eder.

Pakize Özbaş
mavikatre 💧