0
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
197
Okunma
Bir gün,
gözlerimin içinden geçip
başka bir gülüşe
yürüdüğünü gördüm senin.
Ne seslendim ardından,
ne de adını tuttum dilimde.
Ama ilk kez,
yoluna düşen bir gölge olmak istedim.
Bir an duraksasan,
bir an dönüp baksan diye…
İlk kez rüzgâra kızdım,
saçlarını savurup seni benden uzaklaştırdığı için.
İlk kez zamana öfkelendim,
seni benden çaldığını düşündüğüm için.
Ve ilk kez,
iyiliğini dilerken zorlandım.
Çünkü insan bazen
en çok sevdiğinin mutlu olmasına değil,
kendisinden vazgeçmemesine ihtiyaç duyuyormuş.
O gün anladım;
Canımı yakan şey
sana kavuşamamak değildi.
Bir zamanlar bana ait olan bakışlarının,
artık başka bir yöne çevrilmiş olmasıydı.
<Yiğit Metin Sevindik>
(37,5 yıl önce yazdığım bir sesleniş)
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
