Özel günler…
Bayramlar, doğum günleri,
Anneler Günü, Babalar Günü,
Kadınlar Günü…


Sen gittiğin günden beri, böyle günler çok canımı acıtıyor baba…


Dün gece saat 03.12’de ağlayarak uyandım.
Bir rüya gördüysem de tek bir karesi yok aklımda. Çok hatırlamaya çalıştım, anımsayamadım.
Kocaman bir kara boşluk…


Böyle günlerde ruhumu da yüreğimi de hüzün kaplıyor.
Yokluğun zaten çok acı; ama özel günlerde, yokluğunun yoksunluğu daha da ağır çöküyor yüreğimize.


O saatten sonra uyku tutmadı tabii.


Çıktım balkona, yaktım bir sigara.
Gözümden düşen yaşlarla ıslandı, kendiliğinden söndü.
İçimden, “Babam olsa kızardı sigara içmeme,” dedim.


Geri girince yatağa, telefonun arşivine daldım.
“Resimlerin avutsun yüreğimi,” dedim ama ne fayda…


Meğer ne güzel anılar biriktirmişiz.
Yan yana, omuz omuza, diz dize, yürek yüreğe…


Ve o sözlerinin her biri çınladı kulağımda.


Eskiden atasözlerim vardı; şimdi baba sözlerim var dimağımda…
Bana yol gösteren,
Karanlığıma ışık olan…


Ağlayarak, yokluğunun acısıyla boğuşurken yeniden uyuyakalmışım.


Ve ne oldu biliyor musun baba?


Senin, “Zerrin…” diye seslenen sesinle uyandım.

Birden fırladım yataktan.


Kalkmamla hatırlamam bir oldu.


Oturdum yatağın kenarına…


Sesini duyduğum için hissettiğim mutlulukla,
Gittiğini hatırlamanın verdiği acı
Birbiriyle savaştı.


Onlar galip geldi,
Ben mağlup oldum baba…


Hiç kimse için,
“Keşke benim babam olsaydı,” demedim.


Ama şimdi babalarıyla kızlarını görünce içim cız ediyor.


Diyorum ki:


Keşke benim babam da hayatta olsaydı…


Elini öpebilseydim,
Sesini bir kez daha duyabilseydim,
“Anlatabildim mi?” deyişine bir kez daha gülümseyebilseydim…


Babalar Günün kutlu olsun babam.

Yattığın yer incitmesin.

Özlemin hiç dinmiyor;
Ama sevgin hâlâ omzuma dokunuyor.
Ben hâlâ senin kızınım.


Ve seni, her geçen gün biraz daha özlüyorum…


21.06.2026___Seher_Yeli
Seher Zerrin CEVìZ
Saat: 07.23