Sesini özledim baba
En çok da adımı söylediğin hâlini…
Sonra dönüp o tanıdık cümleyi kurardın:
“Anlatabildim mi?”

Sanki bir soru değildi bu
İçine saklanmış bir sevgi
Bir yoklama, bir dokunuş
Anlaşılmak isteyen bir kalbin sesi…

Kokunu özledim
Omzuna başımı koyduğum o anları
İçime çektiğimde seni
Dünya susar, ben tamamlanırdım.

Kolumda taşıyorum şimdi seni
Kendi el yazınla, kendi imzanla:
“Hem yaşam kaynağım hem ayak bağım
Seher yeli…”

Bir yanım o cümlede kaldı
Bir yanım hâlâ senin sesinde…

Bembeyazdı saçların rüyamda
Zaman sana dokunmuş da
Benden eksiltmiş gibi
Omuzlarına düşen o yorgunluk
İçimde büyüyen sessiz bir boşluktu.

Hiç konuşmadın
Ama ben yine de duydum seni
Suskunluğunla…

“Babama ne olmuş?” dedim içimden
Oysa giden sendin
Eksilen bendim.

Şimdi ne sesin var yanımda
Ne o cümlenin sıcaklığı
Ama bazen kendi kendime konuşurken
Aynı söz düşüyor dudaklarıma:
“Anlatabildim mi?”

O an anlıyorum
Sen gitmedin baba
Bir parçam olup kaldın içimde.

Bir yanım hâlâ dizinin dibinde
Bir yanım uyanmak zorunda
Soğuk bir sabaha…

Ve şimdi biliyorum
Bazı kavuşmalar
Sadece rüyalara emanet.



Seher_Yeli____29.03.2026
Seher Zerrin CEVìZ