9
Yorum
26
Beğeni
5,0
Puan
235
Okunma

bir iz bıraktın gidişine,
kapı aralığında kalmış bir bakış gibi.
ne sen döndün
ne de zaman, o andan sonra ileri aktı.
yıllar cam kenarlarında kuruyan çiçeklere dönüştü,
toprağını unutan saksılar gibi solduk.
duvarda kaldı gölgen,
sararmış perdeye sinmiş adın.
geceleri konuşur oldum rüzgarlarla,
bazen sustum,
bazen hıçkırdım içime kapanan karanlıklara.
unutulmuş bir sokağım artık,
adı silinmiş bir pusula gibi yönsüz.
her adımda sensizliğe çarptım,
her köşe, bir hatıranla kilitlendi üzerime.
gecenin en derininde anladım,
kimse gelmedi.
ne sen
ne de seni unutturacak bir başka sızı.
şimdi ne bir mektup
ne de bir umut düştü posta kutuma.
sadece sessizlik…
sadece…
çok bekledim,
ama kimse gelmedi.
*
Mehmet Demir
20618
5.0
100% (13)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.