Nefesimin Adı

Bugün denizin sessizliğine uzun uzun baktım,
Dalgalar kıyılara vururken içimde yıllardır susan sesleri dinledim.
Gökyüzü maviydi, ufuk çizgisi sonsuzdu,
Fakat bütün güzellikler onun adının yanında eksik kalıyordu.

İlk defa gerçek bir nefes aldım o gün,
İlk defa ciğerlerime dolan havanın anlamını hissettim.
Çünkü nefesim çığlığımdan daha fazla ses çıkarıyordu,
Çünkü nefesim bir kadına aitti.

O kadın bir bahar sabahı gibi gelmedi hayatıma,
Çünkü baharlar geçer gider.
O kadın bir yıldız gibi doğmadı karanlığıma,
Çünkü yıldızlar bazen kaybolur.

O kadın, ömrümün bütün mevsimlerini aynı kalpte birleştiren mucizeydi.
O kadın, kırılmış zamanların arasından filiz veren umuttu.
O kadın, suskunluğumun içinde yankılanan en güzel cümleydi.
O kadın, hayatın bana geç kalmış armağanıydı.

Ben sevgiyi onun gözlerinde yeniden öğrendim.
Merhametin nasıl bir ışık olduğunu onun kalbinde gördüm.
Dünyanın bütün yolları birbirinden farklı görünse de,
Benim bütün yollarım onun adına çıkıyordu.

Bir insanı özlemek ile bir insanı sevmek arasında büyük fark vardır.
Özlemek mesafeyi anlatır,
Sevmek ise kaderi.

Ben onu yalnızca özlemedim.
Ben onu kaderimin en güzel yerine yazdım.
Ben onu dualarımın en temiz yerine sakladım.
Ben onu kalbimin en korunaklı köşesinde büyüttüm.

Gece olduğunda yıldızlara bakarken onu düşündüm.
Sabah olduğunda güneşi onun gülüşüne benzettim.
Yağmur yağdığında onun sesini duydum.
Rüzgâr estiğinde onun adını işittim.

Çünkü sevda bazen bir insanın bütün evrene dönüşmesidir.
Çünkü sevda bazen tek bir kalbin içinde sonsuzluğu taşımaktır.
Çünkü sevda bazen hiçbir şeye sahip olmadan zenginleşmektir.
Ben onunla bunu öğrendim.

Dünyanın en yüksek dağlarına çıksam yine onu anlatamam.
En büyük denizlerine açılsam yine sevgimi tarif edemem.
Bütün şiirleri toplasam yine eksik kalırım.
Çünkü bazı insanlar kelimelerden daha büyüktür.

Onun bir tebessümü günlerce süren karanlığı dağıtırdı.
Onun bir sözü yarım kalan umutları ayağa kaldırırdı.
Onun varlığı bile yorgun kalbime sığınak olurdu.
Çünkü sevgisi yalnızca sevilmek değil, yaşanmaktı.

Ben onun yanında zamanı unuturdum.
Saatlerin neyi gösterdiğini bilmezdim.
Çünkü kalbim onunla başka bir vakitte yaşardı.
Orada ayrılık yoktu, korku yoktu, yalnızlık yoktu.

Benim için aşk, onun adını duyduğum anda başlayan duaydı.
Benim için sadakat, onun yokluğunda bile ona ait kalmaktı.
Benim için mutluluk, onun bir gün iyi olduğunu bilmekti.
Çünkü bazı sevgiler karşılık beklemez.

Denizler kuruyabilir.
Dağlar yıkılabilir.
Şehirler unutulabilir.
Fakat insanın kalbine işleyen gerçek sevda silinmez.

Ben bunu onunla öğrendim.
Bugün yine denizin sessizliğine baktım.
Dalgalar kıyıya vurdu.
Gökyüzü ufka yaslandı.
Rüzgâr uzun uzun konuştu.

Ve ben anladım ki;
Bir insan bazen bir ömür sevmez.
Bir insan bazen bütün ömrünü tek bir insanın sevgisinde yaşar.
Benim nefesim ona ait olduğu gün başladı hayat.
Benim kalbim ona dokunduğu gün öğrendi aşkı.
Benim ruhum onun varlığında buldu kaybettiği cenneti.

Eğer bir gün bütün sesler susarsa,
Eğer bir gün bütün yollar kapanırsa,
Eğer bir gün bütün şiirler yarım kalırsa,
Ben yine onun adını söyleyeceğim.
Çünkü o kadın bana yalnızca bir ömür vermedi.
O kadın bana bütün hayatımın anlamını verdi.

Mehmet Bildir
01.06.2026