Sevmek üzerine kurulmuş bu içten ve zarif mısralar, insanın gönlündeki o engin dünyayı bir bir gözler önüne seriyor. Dağları, kuşları, gülleri ve hatta dertleri sevmenin, aslında sevdiğinde buluşan bir yolculuk olduğunu ne güzel anlatmışsın.
Sılayı bir yere değil de, doğrudan sevdiğinin kalbine sığdırman, zemherideki kuşu ısıtıp turna eylemen, sevgiyi ne kadar şefkatli bir duyguyla büyüttüğünü gösteriyor. Çiy damlaları ve seher vakitleri arasındaki o ince bağ, şiire ayrı bir estetik ve huzur katmış.
Derdi derman bilip söylememek, sevgiyi bir sır gibi saklayıp ölmeyi göze almak, sevdanın en saf, en dokunulmaz hali olsa gerek. Hayalin göğsü çatlattığı o günlerde bile sevda dağlarının ağırlığı altında ezilmek yerine onları göklere yükseltmek, yüreğinin ne kadar geniş olduğunu kanıtlıyor.
Her dizesiyle insanı kendi içine doğru bir yolculuğa çıkaran bu içten eserin için seni yürekten kutlarım. Emeğine, o güzel yüreğine sağlık üstadım.
Adem Nar-ı Mısra

Coşkûnî:

Bu şiiriniz; "sevginin nesnesini" sadece bir insanla sınırlı tutmayıp, onu doğanın tüm unsurlarıyla (dağlar, kuşlar, güller) birleştiren, oldukça geniş ve derinlikli bir gönül haritası çiziyor. Sevgiyi sadece bir tutku değil, aynı zamanda hayatın tüm yüklerini ve güzelliklerini içine alan bir "varoluş biçimi" olarak tanımlamışsınız

Tat ve demini almış güzel bir eser
Biz de okuduk, kutladık ve alkışladık yürekten
Gönlüne, ömrüne bereket
Nice güzel şiirlerde buluşmak dileklerimle
Sonsuzluğun sahibine emanet olasın, sağlıcakla kalasın