İŞTE BABAM…

Çile, cefa dolu yıllar…
Petek petek kovanda bal.
Çiçek açtı fasl-ı bahar,
İşte babam, umuda dal.

Nal bıraktı yolda atlar,
Paramparça hatıralar…
Ne arayan ne soran var,
İşte babam, yalancı fal.

Emanet mülk, ganimet mal,
Kapıda sal, tutmaz mafsal.
Sorgu sual, yavan ahval,
İşte babam, dillerin lal.

Gelmeyen neydi elden?
Yıkıldı bir gönül yelden.
Fani yiten, biten, giden…
İşte babam, öyle bir hal.

Dünya fani, oku misal:
Gelen roman, giden masal.
Her firkate bir de visal…
İşte babam, hasretin pal.

Ördek uçtu, kümeste kaz.
Yaza sorma.. uzun ayaz.
Hayır dua.. etmez naz.
İşte babam, bire bin al.

Görünen köy kılavuz can
Kader yazgı ömür ferman.
Kömür çıktı inci m ercan
İşte babam, derine dal.

Hane viran, bahçe solan
Bir çift kır at.. heder olan
Az çok nedir elde kalan?
İşte babam, burda/hurda dört nal.

Aktı seller, yıktı bendi,
"Ben" diyenin bitti fendi.
Güzelliğin yok menendi,
İşte babam, örten bir şal.

Hayal meyal sevda, marâl.
Bükülen bel, ak pak sakal.
Tahtırevan, giden bir kral,
İşte babam, denmez ki "kal".
;
Hak, hakikat, İslam tek yol;
Rabbim büyük, rahmeti bol.
Fatiha nur… Bir dua ol,
İşte babam, huzura dal.
ilhan Erol