Zaman akıp gidiyor penceremin önünden
Bir gölge kalmış sanki o en güzel günlerden
Sessizlik büyüyor, duvarlar üzerime geliyor
İçimde bir yangın var, adını sayıklıyor.

Kelimeler yetersiz, duygular darmadağın
Yollarına serilmiş kalbimin her bir bağı
Sana olan bu sevdam sığmıyor ki cihana
Sözler fısıldıyorum esen her rüzgâra...

Seni ne kadar özlediğimi bilse, özlemek kendinden utanır!
Böyle bir hasret görülmedi, dünya durur, zaman durur...
Seni ne kadar sevdiğimi bilse, sevmek kendiyle gurur duyar!
Bu öyle bir aşk ki sevgilim, mezarda bile seninle yaşar.

Geceyi bölen o derin sessizlikte
Gözlerin canlanır hep o eski yerlerde
Bir nefes kadar yakın, bir yıldız kadar uzak
Sensizlik bu şehirde bana kurulan en büyük tuzak.

Kelimeler yetersiz, duygular darmadağın
Yollarına serilmiş kalbimin her bir bağı
Sana olan bu sevdam sığmıyor ki cihana
Sözler fısıldıyorum esen her rüzgâra...

Seni ne kadar özlediğimi bilse, özlemek kendinden utanır!
Böyle bir hasret görülmedi, dünya durur, zaman durur...
Seni ne kadar sevdiğimi bilse, sevmek kendiyle gurur duyar!
Bu öyle bir aşk ki sevgilim, mezarda bile seninle yaşar.

Özlemek bile aciz kalıyor bu duygunun yanında
Sevmek yeniden doğuyor her an benim kanımda
Haykırmak istiyorum tüm dünyaya, göklere
Bu sevda yazıldı silinmez bir kere!

Seni ne kadar özlediğimi bilse, özlemek kendinden utanır!
Böyle bir hasret görülmedi, dünya durur, zaman durur...
Seni ne kadar sevdiğimi bilse, sevmek kendiyle gurur duyar!
Bu öyle bir aşk ki sevgilim, mezarda bile seninle yaşar.

Özlemek kendinden utanır...
Sevmek kendiyle gurur duyar...
Sadece sen... yalnızca sen...