Yıllardır yalnız, yıllardır sessiz
Kendi gölgemle yürürdüm çaresiz
Zamanı dondurmuş gibiydi bu şehir
İçimde akardı o simsiyah nehir
Kimseye değmeden, iz bırakmadan
Geçip gidiyordum hayatın kenarından


Bir tek ben vardım sanırdım bu kışta
Umut aranmazdı artık bir bakışta
Öyle bir kabuk bağlamıştı ki kalbim
Unutmuştum, neydi benim asıl yerim?
Her şeyi kabullenmiş, köşeme çekilmişken
Bir rüzgar esti sanki hiç beklenmezken


Ve sonra sen çıktın karşıma, hiç hesapta yokken
Kader "dur" dedi ben gitmeye çok erken derken
Yıllardır sessiz duran o tenha dünyama
Bir güneş gibi doğdun, inanmadım rüyama
Bu bir tesadüf değil, bu bir uyanış
Sende son buldu o beyhude arayış
Yıllar sonra gelen, ömre bedel aşk...


Gözlerin gözlerime değdiği o saniye
Anladım, boşuna değilmiş bu bekleyiş meğerse
Sanki hep oradaydın, yolumu gözler gibi
Çözüverdin içimdeki o kördüğüm gizleri
Sessizlik bitti, gürültü kesildi
Dünya seninle yeniden önüme serildi


Geçmişin tozlu raflarını seninle kapattım
Ben o karanlık yolları sendeki ışıkla aştım
Zaman kayboldu, o eski sızılar silindi
Bu yorgun ruhum, ilk kez sende dinlendi...


Ve sonra sen çıktın karşıma, hiç hesapta yokken
Kader "dur" dedi ben gitmeye çok erken derken
Yıllardır sessiz duran o tenha dünyama
Bir güneş gibi doğdun, inanmadım rüyama
Bu bir tesadüf değil, bu bir uyanış
Sende son buldu o beyhude arayış
Yıllar sonra gelen, ömre bedel aşk...


Yıllardır yalnızdım, nefessizdim...
Şimdi seninle uyandım, seninleyim.
İyi ki buldun beni...
Yıllar sonra...