YAZ ŞAİRİM
Yaz şairim, yaz ki kanasın bu yara,
Sevgilinin ihaneti, dostun kara vefası...
Bir bakışta çözülen yılların hesabı,
Menfaatin gölgesinde kalan her vefa.
Yaz şairim, yaz yüreğime düşen karı,
Yaz mevsiminde üşüyen ruhumu ağır ağır...
Kırlangıçlar gitti, sende kaldı yalnızlığım,
Bir tek sen anladın, bir tek sen yazdın hüznümü.
Yaz şairim, arkadan vurulmayı yaz,
Dost görünüp de sırtından hançer vuranı...
Paylaşmak nedir bilmeyen yalancı kahkahaları,
Aşktan anlamayan yârin soğuk bakışlarını.
Yaz şairim, bitmek bilmeyen o anları yaz,
Gitmek için bahaneler üreten elleri...
Dönen dolapları, kirlenen sevgileri,
En karanlık gece bile sabahı bekler, bilmez mi?
Yaz şairim, içimdeki yangını yaz,
Özlemeyi, sessizce süzülen yaşlarımı...
Beni yaz, seni yaz, onları ve ötekileri,
Mesele adam olamamakmış; yaz ey şairim!
Eyyüp Balta