Bir yüz gördüm, ömrüm değişti,
Sonra hiçbir şey eskisi olmadı.
Sana kavuşamadım belki,
Yine de gönlüm yanılmadı.
Bir kez düştüm gözlerinin izine,
Mevsimleri saymaz oldum.
Dünya döndü kendi hâlince,
Ben aynı yerde kaldım.
Herkes bir başka limana sığındı,
Ben adını taşıdım içimde.
Sana varmadı yollarım belki,
Lâkin kaybolmadım yine de.
Sen benim olmadın, doğru...
Ne var ki kalbim yanlış atmadı.
Sana kavuşamadım belki,
Gönlüm başka yola sapmadı.
Bir ömür aynı duayı ettim,
Ne isyan ettim ne de yakındım.
Kader seni bana vermedi,
Yine de seni sevmekten utanmadım.
Seni bulamadım, doğru...
Fakat gönlüm de yanılmadı.
Dünya bana seni vermedi,
Buna rağmen sevgim eksilmedi.
Nice kapılar açıldı önüme,
Nice yüzler geçti gözlerimden.
Bir tek sen kaldın içimde,
Yılların erişemediği yerden.
Sen bana nasip olmadın, doğru...
Ne var ki gönlüm yanılmadı.
Bir ömür geçse de aradan,
Seni sevdiğime pişman olmadım.

Ali Şîr Nevâî’nin dediği gibi:
"Tapmadı lâkin yanılmadı könlüm."