(... ben sana yanıkdım derinden içten
....Bir susuşun söktü beni kökümden
....Dön desen dönerim, durasım yoktur,
....yüregim vazgeçer mi senin sevginden?..)

İçimde yanansın canımdan cansın
Yüceden kalbime düşen bir hâresin
Izdırap çeksem de dilimde duamsın
Yüreğimin derininden saran bir yâresin

Gaflet perdesini kaldır da bir bak sen
Gönle düşen ışık,gerçek, mutlak sen
Söz yetmez vasfına, ne kara ne ak,Sen!
Anlatamadığım gizli Efsunlu esrarsın

Bir tek bakışınla yıktın saray tahtımı
Acıyla dağladın öksüz kara bagrımı
Şu koskoca cihan bilmesede ahtımı
Kilitli kapıda ardında gizlinen yârsın

Sensiz bu el diyar dar gelir bana
Yüzün doğuyor her gün dünyama
Seni andıkça gam çöker bu cana
Aşkının hazan’ında savrulan kar’sın

Ne serde fer kaldı ne eski hâlim
Seninle başladı, bitti melâlim
Şahittir geceler, feryadım, hâlim;
Gerisi yalandır, tek sen aşikârsın.