Şiirin her kıtasında yükselen o "artık bitti" nidası, kırılan bir kalbin küllerinden doğan kararlılığını gösteriyor. Özellikle şu dokunuşlar şiirin duygusunu zirveye taşımış:

"Yakışmadı gidişin, sevdanın adabına...": Ayrılığın da bir usulü, bir ağırlığı olduğunu hatırlatan, vefasızlığa karşı asil bir duruş sergileyen çok güçlü bir giriş dizesi.

"Sevda bağlamasını, çalmam artık Zeynebim.": Gönüldeki o sevda ezgisinin, o dertli tellerin artık sustuğunu, mızrabın kırıldığını bağlama imgesiyle anlatması, şiire tam bir ozan havası katmış.

"Gayrı gardaş gör beni...": Aşkın bittiği, ümidin tükendiği yerde, sevgiliye hitaben söylenen bu söz, kırgınlığın ve araya çekilen o aşılmaz duvarın ne kadar kalın olduğunu gösteren, sarsıcı ve çok yerel bir vuruş.

"Gönül mezarlığında, yatmam artık Zeynebim...": Kendini o bitmiş aşkın yasını tutmaya mahkum etmekten vazgeçen, o dipsiz kuyudan çıkmaya karar veren bir ruhun özgürlük ilanı gibi bir final.

Hazan Gülü Fatoş'un kalemi, kalbe saplanan o hasret kurşununu ve sonrasındaki o kesin vedayı çok akıcı, ritmik ve duygu yüklü bir şekilde aktarmış. Okurken insanın içini titreten, o hüzünlü ezgiyi kulaklarda çınlatan çok kıymetli bir eser. Kalemine, yüreğine sağlık...

Yine yüreğiniz akmış kaleme ve muhteşem bir şiir olmuş.Yürek diliniz hiç susmasın.Yayınımızda keyifle okuyacağımız bir şiirimiz daha oldu.Gönülden tebrik ederim...Sevgiler...