Bu şiir, toplumsal ve ahlaki değerlerde yaşanan bozulmayı eleştiren, halk şiiri üslubuna yakın bir dörtlük düzeniyle yazılmış. Özellikle her kıtanın sonunda tekrarlanan "ayar bozuldu" ifadesi, hem ritim oluşturuyor hem de şiirin ana temasını güçlendiriyor.
Öne çıkan noktalar:
"Söz çoğaldı öz azaldı" dizesi, çok konuşulup az anlam üretildiği düşüncesini etkili biçimde veriyor.
"Haklı haksız karışınca" ve "Çıkar öne geçti yine" dizeleri, adalet ve değerler sistemindeki aşınmaya vurgu yapıyor.
"Yüzler güler, iç ağlıyor" karşıtlığı, insanların dış görünüşleri ile iç dünyaları arasındaki farkı başarılı şekilde yansıtıyor.
Her dörtlüğün son dizesinde kullanılan "ayar bozuldu" redifi, şiire türkü veya deyiş havası katıyor.
Kalemine yüreğine sağlık selamlar ve saygılar


Edep sustu, hırs konuştu,
Gönüllerde iz buluştu,
Merhametin sesi kısıldı,
Canlar da ayar bozuldu.

Doğru söz yük oldu dile,
Kimse bakmaz artık hâle,
Kardeş düştü kardeş ile,
Bağlarda ayar bozuldu.

Nefis çıktı tahta yine,
Sabır küstü her bir güne,
Sevda döndü kuru üne,
Dallarda ayar bozuldu.