Anlamlıydı.

Bakarsan ayva da niymet.
Her zerresi türlü hikmet.
İnsaf et ve adil hükmet.
Tatmayan yoktur ayvayı.

Üstadı selamlıyorum.Sağlıcakla.Saygıyla.

Hayatın sillelerini yemiş bir gönlün, tüm bu dertleri omuz silkerek ve mizahın süzgecinden geçirerek anlatması ne kadar da samimi olmuş. "Neyime benim efelik" diyerek başladığınız o içten itiraf, aslında hepimizin zaman zaman düştüğü o gülünç ve çaresiz hallerin en neşeli aynası olmuş. "Ayvayı yedik" nakaratı ise dertlerin ağırlığını hafifleten o meşhur tesellimiz gibi dilimize yapışıyor.
Evdeki cadıdan meyhanedeki define, sokaktaki halaydan mahalledeki serseriliğe kadar uzanan o geniş hayat yelpazesini bu kadar "cuk" oturan kafiyelerle anlatmak büyük ustalık. Hiciv ile teslimiyeti, kabadayılık ile çaresizliği böyle ustaca harmanlayan Coşkûnî kalemi, okuyucunun yüzünde buruk ama içten bir tebessüm bırakıyor.
Emeğinize, o hazırcevap yüreğinize ve kaleminizdeki o neşeli küstahlığa sağlık. Bizi hayatın ağırlığından çekip alıp şöyle bir kendimizle barıştıran bu güzel eserinizi tebrik ederim; daim olsun.