Bu şiir, bir baba özlemini anlatmaktan öte, babayı bir karakter ve yaşam öğretisi olarak resmediyor.
Duygusal gücü yüksek ve şiirsel dili oldukça başarılı.

Güçlü imgelerle devam eden güçlü bir şiir

“Zamanın amansız çarkında bir çınar devrildi önce,
Gölgesi göğsümde asılı kaldı.”

“Çınar” benzetmesi babayı anlatan klasik bir metafor olsa da, ardından gelen “Gölgesi göğsümde asılı kaldı” dizesi bu klişeyi aşarak kişisel ve etkileyici bir görüntü oluşturuyor. Kaybın ardından bile koruyan, varlığını sürdüren bir baba figürü hissediliyor.

Oldukça duygusal bir anlatım olmuş,
buda okuyucuya sarsıcı bir etki bırakmış.
“Bir ceket asılı durur hâlâ vestiyerin en yetim köşesinde,
İçinde onun her şeyi saran,
O güven veren kokusu gizli.”

Bu bölüm şiirin en güçlü yerlerinden biri. Çünkü yas çoğu zaman büyük sözlerde değil, geride kalan eşyaların sessizliğinde yaşanır. “Vestiyerin en yetim köşesi” ifadesi oldukça dokunaklı.

“O, kelimeleri çok harcamazdı,
Bakışlarında gizliydi en büyük nasihat.”

Burada birçok insanın kendi babasını hatırlayabileceği evrensel bir duygu var. Anlatılan kişi özel olsa da his ortak.
“Bize dik durmayı, onuru ve bir de paylaşılan ekmeğin kutsallığını,
Hiç konuşmadan, sadece yaşayarak öğretti.”

Bu dizeler babayı yalnızca özlenen biri olarak değil, yaşamı boyunca örnek olmuş bir insan olarak anlatıyor. Metnin duygusal ağırlığını burada en yoğun hissettiğim bölüm.
Değerli dost şair yine kaleminizden çok anlamlı bir şiir okudum. Yüreğinize, gönlünüze ve emeğinize sağlık. Tebrik ediyorum ve kutluyorum sizi. Selam ve saygılarımla esenlikler diliyorum.