Şiir, halk şiiri geleneğimizin o en mukaddes kuralıyla—yani ozanın tapşırmasıyla—zirveye ulaşıyor:

"Çakıroğlu yazdı, sözü bağladı / Kutlu ALFABEYİ destan eyledi / Bütün Türküleri Türkçe söyledi / Yeniden çağladı coştu Türkçemiz..."

Ozan Çakıroğlu, kelamın özünü bağlarken bu topraklarda söylenmiş ve söylenecek bütün türkülerin ancak Türkçe ile can bulabileceğini çok kavi bir duruşla hatırlatıyor. Şiirin altına düşülen o son not ise, biz Cumhuriyet evlatlarının göğsünde taşıdığı o ebedi şeref madalyasıdır: Bu kutlu alfabe ve bağımsız Türkçe, Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün bizlere bıraktığı, asırlar geçse de sönmeyecek en mukaddes emanettir.

Özetle;
"Alfabemiz", hece ölçüsünün o su gibi akan, ritmini ve uyağını bir an bile kaybetmeyen, okuyanın göğsünü kabartan pürüzsüz yapısıyla tam bir ozan nefesidir. Sazın tellerine vurdukça sarsan, kökünü Cumhuriyet’in harcından alan, baştan sona bağımsızlık, hürriyet ve asalet kokan müstesna bir başyapıt.

Yazan, düşünen, Atamızın emaneti olan o kutlu harfleri ve güzel Türkçemizi mısra mısra bir bayrak gibi gökyüzüne asan o dertli, o aydınlık ve kavi yüreğe sağlık... Kalemin her daim böyle dik, ilhamın ve vatan sevdan daim olsun dostum.

Anlamlı ve muhteşem bir şiir.Aklın yolu bir.İstiklâlilini kazanamayan toplumlar dinlerini de özgürce yaşayamazlar.Atatürk Özgürlüğümüz için Attı tüm adımları.Mekanı cennet olsun.Üstad'a saygıyla.

Şimdi, bu monarşi-saltanatçı ve kula-kulcu donjuanlar
bana kin-nefret kusacaklar...