Sözlerim yalancı fetbaz üstüne
Hak-hakikat bilmez gider tersine
Melanet okurlar, kendi nesline
Komşuyu-komşuya takar da gider.

Yalancı nursuz her dalda ustadır
Şirretlik ona bal börek pastadır
Vicdanı çürümüş, beyni hastadır
Hakikat bendini yıkar da gider.

Fesadın bozuktur hamur mayası
Tedavülden kalkmış şeref-hayası
Sivas’ta döküldü, kudret boyası
Tekbirle canları, yakar da gider.

Aramızda sinsi-sinsi gezerler
Zalimin zulmüne övgü dizerler
Nemrut’a eğilir, Müslim ezerler
Çukurdan-çukura akar da gider.

Menfaat uğruna her renge girer
Kavim-kardeşini gönlünden siler
Rantiye çarkıyla, dişini biler
Deveyi hamutla yutar da gider.

Beleşten beslenir, gitmez işine
Zulüm eder kavim-kardeş eşine
Ecel kuşu bir gün konar döşüne
Sorgusuz el-ense çeker de gider.

Karnında tilkiler darbuka çalar
Zengini görünce, el-etek yalar
Zalime kul olur, yetimi yolar
Topluma kin-kibir eker de gider.

Melun gibi renkten-renge bürünür
Nerde beleş varsa, orda görünür
Gece gündüz bar-pavyon sürünür
Gün gelir kuyruğu diker de gider.

Çakıroğlu yazdı, bitirdi sözü
Yezid’in ezelden bozuktur özü
Kaostan beslenir, utanmaz yüzü
Her iki Dünyayı, yakar da gider...
-----OZAN ÇAKIROĞLU-----