Fazlasıyla geç kalmıştım, evet,
Yeterince erkendi de aslında,
Tam olması gereken vakit değildi, evet,
Ecelden bir nefes öncesiydi aslında.

Denedim onlarca kez,
İnanıyordum, farklı olacaktı bu kez,
Nihayetinde yüz kez,
Denesem de ben yine aynı benim.

Kafamdaki tahta sayısı artacağına azaldı,
Yalan yok, bunca sene yaşamaktan haz aldım,
Yıllar geçtikçe bir bir kendimden azaldım,
Ne desem de ben yine aynı benim.

Yaşadık,
Yürüdük,
Denedik,
Düştük,
Kimi güldük,
Daha ne göreceğiz, kim bilir?

Yürü ya kulum demedi daha tanrı bize,
Dediğinde hazır olmak gerekir,
Bi rüya zuhur edemedi bedenimize,
Deydiğinde o ten bırakmamak gerekir.

Kelimeler dans ediyor hislerimle beynimde,
Endişeli hissediyorum şu dakikalarda kendimle,
Görülmemiş bir savaş veriyorum galiba içimde,
Bitkin hissediyorum etten kemikten bedenimde.

Bunu sevmeyeceğini asla tahmin edemezdim,
Bir başka karakteri galip kılıyorsun karakterimde.