Kim O?...

Bir gece yarısıydı
sessizce çaldı bir kapı
Kim O? diye seslendim karanlığa
cevap vermedi gece
yalnızca rüzgar geçti eşiğimden.

Bir daha çaldı
Bu kez daha derinden duyuldu sesi
sanki yıllardır içimde bekleyen
bir hasret dokundu yüreğime
Kapıyı açmaya cesaret edemedim
çünkü bazı misafirler insanın evine değil
kalbine gelir.

Üçüncü kez vuruldu kapı
Gece susmuş, yıldızlar dinliyordu
Anladım ki gelen ne bir yolcu
ne de adını bildiğim biriydi
Gelen; yarım kalan düşlerimdi
unutmaya çalıştığım hatıralardı
eski bir şarkının içimde kalan son mısrasıydı.

Kapıyı açtım sonunda
Karşımda kimse yoktu
Bir avuç sessizlik bıraktı gece avuçlarıma
birkaç damla özlem düştü gözlerime
O an öğrendim
insan bazen en çok
kendi sesine yabancı kalıyormuş.

Sabaha kadar oturdum eşiğimde
Geçen geceyi dinledim uzun uzun
Her sessizlikte bir hikaye
her hikayede gizli bir yara vardı
Ve anladım ki bazı geceler
uyumak için değil
insana kendini hatırlatmak için gelir.

Şimdi ne zaman gece yarısı olsa
uzaktan bir kapı sesi duyarım
Kim o? diye sormam artık
Bilirim.

Gelen vaktiyle kaybettiğim umutların
yeniden yolumu bulmak için
kapımı çalan sesidir...

Hüseyin YANMAZ
10.06.2026