Öyle çok yorgunum ki
Bedenim darmadağın
Kırık dersen kırık değil
Tuz buz olmuş sanki içim.

Ne yana dönsem bir acı
Ne yana baksam sessizlik
Gülüşlerim yarım kalmış
İçimde büyüyor eksiklik.

Yıllardır sustum anlatmadım
Kimse bilmedi derdimi
Herkes güçlü sandı beni
Kimse sormadı içimdeki beni.

Geceler çöker üstüme
Sabahlar doğmaz gözümde
Bir umut ararım hala
Paramparça olmuş özümde.

İnsan bazen yorulmuyor sadece
Hayattan da eksiliyor
Bir yanı susuyor içinde
Bir yanı sessizce tükeniyor.

Öyle çok yorgunum ki
Dinlenmek yetmiyor artık
Biraz huzur biraz sevgi
Bir de omuz gerek yaslanacak.

Biri çıkıp sorsa bana
Ne istiyorsun diye
Başımı yaslayıp susmak
Hiçbir şey anlatmadan
Sadece anlaşılmak isterim.

Çünkü bazen insanın
Ne teselliye ne söze ihtiyacı var
Sadece yanında biri olsun
Desin ki bana
Yoruldun biliyorum
Artık biraz da ben taşıyayım seni...

Hüseyin YANMAZ
08.09.2026