Hayatımın sana "buyur" ettiği ömrü yaşıyorum.
Gün geçtikçe bir ’SEN’ daha teşrif ediyor benliğime.
Restini çekiyor ara sıra çıkmazlara gözlerin...
İşte o vakit...
Tebessüm ediyor hayatıma bir ’yeniden doğuş’daha.

Düşlerimde rol verip,kalemimde oynattığım her sahnemin kahramanısın sen.
Biliyor musun sevgili?
Çoğu zaman bir kitap olmak istemişimdir sende.
Beni her açtığında farklı bakacak gözlerin,
Işıldayacak derinliklerine kadar,hüzünlenecek...
Belki de yağmur olup akacak yaşları hücrelerime kadar...

Gece olmalı kalbim,sabahı bulmalı ömründe.
Görmeli ölüler yaşamak nasılmış özünde!
İmrenmeliler bana..
Dirilmeli kanım,hayat bulmalı damarında...

Gelmeni bekliyorum sevdiğim,
Ansızın çıkıp karşıma sarılmanı sessizce...
Sonra konuşmanı,dile dökmeni istiyorum.
Tarifsiz heceleri eşsizce...

Sessizlik çığlığımı,yüreğim sevinci,aklım sükuneti bulmuşken..
Bense,sebepsiz kaldım bendeki ’SEN’i ararken...
Arayışa girmişken seni,şu canımın yetim kalması korkusuyla..
Yüzleşmek istedim,kalbimin şaheser manzarasıyla...

Senin bir adımınla nokta koydum sorulara,
Cevabını bir gelişine kurban ettim.
Bir sonraki sevdamız büyük harfle başlasın istedim.
Yüceliğine heceler boyun eğsin,
Kelimeler mest olsun.
Sahip olduğu bütün cümleler sadık kalsın.
Canlı yaşayan her mısra ölüme razı gelsin...

Sen gözümün süt beyazı,
Bense ömürlük kalan gözlerindeki kahvenin hatrı..
Ne de güzel tamamlıyoruz birbirimizi.
Bir çift gözün rengi semaya bulandı...

Bu şiir benim sana bıraktığım mirasım,
En şeffaf gönül sayfam.
İster git,yok say tüm anıları.
İster gel,doldur tüm satırları.
Her köşesi ’SEN’ olasın,her mısrası sana bulansın.
Ben senin kelime haznen,
Sen benim İMLA KURALIM...