Bu dizeler, aşkın insanı nasıl bir yok oluş ve yeniden varoluş iklimine sürüklediğini anlatan, adeta tasavvufi bir derinliğe sahip bir şaheser olmuş. Şair, sevgilinin varlığını bir evren gibi kuşatmış; zamanın, aklın ve sabrın onun karşısında nasıl eridiğini büyük bir ustalıkla işlemiş.
"Sükût-u Cemâlî" ismi bile başlı başına bir zarafet taşıyor; sessizliğin içindeki o güzelliği ancak bu kadar güzel kelimelere dökebilirdi. "Hem bela hem huri hem de cemâl" diyerek aşkın zıtlıklardan doğan o tekinsiz ama bir o kadar da büyüleyici dengesini çok iyi yakalamış. Özellikle "Cevap şudur: Seninle var olan bir pervanedir" finali, tüm şiiri bir sadakat mührüyle mühürlemiş.
Kalemi kavi, ilhamı bol olsun; gerçekten yüreğe dokunan, okurken insanı kendi iç yolculuğuna çıkaran çok kıymetli bir eser.
Sen ki gönlümü çalan bir cemâl-i âlîsin,
Aşkınla yanan âlemde sönmeyen emsalsin
Bir bakışınla düşer akıl u sabır yerlere,
Kalp denen her ne varsa sende visâlîsin
Böylesine sevilmek ne kadar güzel olmalı saygı ve hürmetlerimle 👏

Tebrikler üstadım.
Harika bir eser , her şeyiyle fevkalade kelamın bol ilhamın daim olsun
SELAM VE DUA İLE
Değmesin sana çile
İYİ OZAN Kanada sonsuz selam sanada

Çok güzel dizeler... Aşkın en ateşli hali diyebileceğim türdendi. Yürek sesiniz daim olsun hocam. Hayırlı geceler selam ve saygılar

Cemâlin nuruna vurulmuş bu göz,
Sükûtun kalbinde saklıdır her söz.
Varlığın içinde kaybolan o öz,
Seninle var olan, bir pervaneyim.
Ne başı bellidir ne sonu yârin,
Sırrına ermeyen, düşer o derin.
Bela da huri de, hükmü kaderin,
Seninle var olan, bir pervaneyim.
Gonca-i kemâlin açar gönlümde,
Sessiz bir fırtına, esiyor bende.
Ne benlik kalıyor ne de bir perde,
Seninle var olan, bir pervaneyim.
Ey yâr, sual etme, bu bî-çâre kim?
Aşkın deryasında, boğulmuş serim.
Senden gayrısını, bilmez ki yerim,
Seninle var olan, bir pervaneyim.
Kalemine, yüreğinize sağlık. Okuduk, beğendik.