Mümin olan yürür Hakkın izinden,
Asla şüphe etmez Resul sözünden,
Nur-u ilahisi parlar yüzünden,
Solmayan o kutsal dirimiz bizim.

Kâbe’dir kalplerin döndüğü anlar,
Gözyaşı dökerek yalvarır canlar,
Aşk ile anılır kutlu mekanlar,
Mekke ve Medine yerimiz bizim.

İman cevheridir sineme konan,
Kalbimizde Allah aşkıyla yanan,
İslam’ın yoluna kurban adanan,
Fedadır bu yolda serimiz bizim.

Zalimin bendini yerle bir eden,
Geceler boyu hep secdeye giden,
Hakkın sancağını burçlara diken,
İhlaslı, yürekli erimiz bizim.

Dünyanın süsüne aldanıp kalma,
Şu fani hayatın zehrini alma,
Bakıp da gerçeği görmezden gelme,
Gönül gözü açık körümüz bizim.

Kula kul olmayı reddetti bu can,
Yalnızca Rahman’a eyledi iz’an,
Zulmet zincirini kırdığı zaman,
İslam’la can bulan hürümüz bizim.

Ameller tartılır mizan başında,
Korku ve ümit var gözün yaşında,
Hayatın o en son, zorlu işinde,
Mahşerde olacak sorumuz bizim.

Dergâhı ilimdir, irfan bağıdır,
Gönülleri saran aşk toprağıdır,
Hakikat yolunun rehber dağıdır,
O kutlu Resul’dur pirimiz bizim.

Hayâ perdesini yırtıp da geçme,
Haramın zehrini bilerek içme,
Edepten, iffetten bir an vazgeçme,
Arşı unvanlayan arımız bizim.

İslam’ın güneşi doğdu cihana,
Aydınlık getirdi inanan cana,
Rengini bahşetti kutlu zamana,
Yüzleri güldüren sarımız bizim.

Güneşin Kızı Zehra


Kıymetli Gönül Doslarından İnciler;

Hakikat yolunda yürüyen izdir,
Müminin kalbinde açılan gizdir,
Resul’ün nefesi, bizdeki közdür,
Sönmeyen o nurlu közümüz bizim.

Cihanın rengine aldanmaz gözler,
Aşk ile yanar da söyleşir özler,
İmanın nuruyla parlar o yüzler,
Hakk’a adanmış özümüz bizim.

Zulmetin önünde bir kale gibi,
Yüreği kuşatır sevgi sel gibi,
İslam’ın bağında esen yel gibi,
Daim hoş gelir sözümüz bizim.

Secdeye varınca diner o sancı,
İmandır gönlün en büyük ilacı,
Bu kutlu sancağın en has baş tacı,
Arşa yükselen sancağımızdır bizim.
———-CEMRE YMN

Ne içten duygular iyi güzel de,
Toplumda kalmadı, o his özelde,
O inançtan kalan şimdi buz elde,
Zırnık da arama Hurimiz bizim;
———-Sakaogluhosankucuk