0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
12
Okunma
Bir nefeslik ömür, bir ömürlük emek,
Senin gölgenmiş meğer şu dünyada yaşamak.
Şimdi odalarda yankısı kaldı adının,
Oysa en çok ben muhtacım, o gülüşe, o hatırın.
Yüzündeki çizgiler, haritasıydı huzurun,
Her kıvrımında saklıydı bir şefkatli dokunuşun.
Elimi tuttuğunda dünya dururdu sanki,
Şimdi hangi rüzgar getirir o kokunu, söyle anne?
Kapı gıcırtısında beklerim her akşam seni,
Belki mutfaktan gelir sesin, böler sessizliğimi.
Bir bardak çay koyarım, iki tabak hazırlarım,
Sonra masanın başında, boşluğunla ağlarım.
Zaman geçiyor diyorlar, alışır insan derler,
Oysa yokluğun, kalbime saplanan en derin keder.
Senin hakkını ödemeye ne ömür yeter, ne kelam,
Şimdi yıldızlara fısıldıyorum; iyi uykular, güzel anne, selam.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
