​Gece perdesini çekince dehre,
Bir kutsal esinti yayılır şehre.
Arifler karışır o ulu nehre,
Hakikat bahrine dalar bilesin.

​İda’nın sırtında bir beyaz ışık,
O nurun altında uyur her âşık.
Dünya lezzetine çalınca kaşık,
Hırkayı sırtına sarar bilesin.

​Dokuz kez bismillah, dokuz kez niyaz,
Gönülden dökülür o Saf ve Beyaz.
Erir buzlar birden, bahar olur yaz,
Zemheri kışını yakar bilesin.

​Görünmez ordular saf saf dizilir,
Kötünün elinden mülkü çözülür.
Gözlerden mukaddes yaşlar süzülür,
Menzile sabırla bakar bilesin.

​Garibin canına kanat gerenler,
Toprağı yoğurup güller derenler,
Görünmez âlemden lokma yiyenler,
Çorak gönüllere akar bilesin.

​Kul Hasan riyasız tertemiz serler,
Bu gizli deryada dikiş mi yerler?
"Hü"deyip kapıdan içeri derler,
Nefsin zincirini kırar bilesin.

Hasan Belek
Akçay

Dostlardan destek.
İnsanlık içinde yerin bulasın
Fıtratın yönünde tavır alasın
Hiç kimse bulunmaz değil bilesin
Dost acı dese de küsmek olur mu?
hoşoğlu.