Yasin Yüksel
Nerdesin Ey şûh‑i cân

Gönlüm ateşlere hâr yanar nerdesin
Yollarda gözüm, tozuna kurbanım…
ey şûh‑i cân Bir hatıran iner gece sineme
ılık ılık nerdesin isminle başlar yine her sükûtum…
ey şûh‑i cân Nerdesin

Ey şûh‑i cân…
Bir selâmınla dirilir bu abdâl gönlüm
Çiğdem gibi sararıp düştüm rüzgârın eline
Kekik kokan hayallerim savruldu yine yeline
Yuvasız bir kuş gibi kaldım gurbetinin içinde
Kanadı kırık dolaşır aşkın gönlümün derininde

Va‘d‑i vuslat ile geçti garip ömrüm heder oldu
Feleğin cevr ü cefası bağrımda derin bir kor oldu
Yağmurlar değil, sanki gökler gözyaşıma döndü
Her gece ayrılık kalbime hançer gibi çöktü

Gel artık… bu gönül hicrana esir kalmasın
Geceye dönen ömür sensiz kara yanık olmasın
Bir bakışın yeter bana,
yeniden baharlar açarsın
Sensiz geçen nefes ömre ağır hesap
Ey şûh‑i cân
Nerdesin Ey şûh‑i cân…
Gönül sensiz bu dünyadan
öte âleme varmasın…

​Her mısrasında bin bir sırrı barındıran bu derin kelam yüreğe dokunuyor
​Kalemine yüreğine sağlık ilhamın daim olsun