Sevgi; bir tanıma sığmayacak kadar derin, her insanın kendi dünyasında yeniden inşa ettiği bir köprüdür.

Sevmek, bir başkasının varlığını kendi varlığından ayrı görmemeye başlamaktır. Karşılık beklemeden, sadece "o" olduğu için ona iyi geleni isteme çabasıdır.
​
Sevgi, bir potansiyeldir. İnsan kalbi, sevgiye doğuştan programlanmıştır; ancak hayatın getirdiği yaralar, korkular veya bencillik bazen bu yetiyi gölgeler. Sevmek bir yetenektir, emekle geliştirilir.

​Sadece kelimeler mi? Asla. Sevgi, en çok sessizlikte, bakışta ve fedakârlıkta konuşur. Kelimeler sevginin ambalajıdır; asıl içerik, insanın bir diğeri için yaptığı eylemlerdir.
​
​Kim sevilir, kimi sevmeliyim? Sevgi bir tercih değil, bir çekimdir. İnsanın kendi değerlerine, ruhuna ve sınırlarına saygı duyan, onu olduğu gibi var eden herkes sevilmeye layıktır. Kimi seveceğine aklın bir yol haritası çizer, ancak yüreğin pusulası o kararı onaylar.

​Kararı özgür iraden verir; ancak bu irade geçmişin, karakterin ve ruhun derinliklerinden süzülüp gelir. Sevmek; iradenin en özgür ve en savunmasız olduğu noktadır.
​
​Akıl sevginin bekçisidir; seni yıpratacak, tüketecek veya sınırlarını ihlal edecek durumları sezdirir. Yürek ise sevginin motorudur; cesaret verir. Akılla başlamayan sevgi kördür, yürekle beslenmeyen sevgi ise sadece bir mantık evliliğidir. İkisinin dengesi, sağlıklı sevginin anahtarıdır.
​
​Her seven sevilir mi? Maalesef hayır. Sevgi karşılıklılık ilkesine değil, varoluşsal bir paylaşım arzusuna dayanır. Sevilmemek, sevginin değerini azaltmaz.

​Seven mi özler, sevilen mi özlenir? Özlem, ayrılığın ve mesafenin çocuğudur. Seven, kaybettiği veya ulaşamadığı için özler; sevilen ise sevenin eksikliğini hissettiği an özlenir.

​Sevgi, bazen çok sevdiğin birinin mutluluğu için kendi arzularından vazgeçebilmektir. Yani sevgi, "kendi"nden vazgeçip "biz"e yer açmaktır. Ancak kişi kendinden tamamen vazgeçmemeli; çünkü kendi olmayan, başkasına verecek bir şey bulamaz.

​ Kavuşmak, sevginin fiziksel formudur. Kavuşunca biten şey, aslında sevgi değil, "merak" veya "arzudur". Gerçek sevgi kavuşunca şekil değiştirir; tutkuya, aidiyete ve dostluğa dönüşür.
​Ne demeli? Kelimeler sadece o anki ruh halini yansıtır

Aşkım" yoğun bir duygusal yangını ifade eder. Önemli olan o kelimenin hangi derinlikle, hangi içtenlikle söylendiğidir.

TEBRİKLER

Şiirin ikinci yarısı, sevginin evrelerini ve paradokslarını çok nahif yakalamış.

Kavuşunca sevgi biter mi? (Çünkü bazen kavuşmak gizemi öldürür, ulaşılamayan her zaman daha kutsaldır).

Sevgi vazgeçmek midir? (Bazen sevdiğinin iyiliği için ondan, hatta kendi mutluluğundan vazgeçebilmektir asıl sevgi).

Kelimelerle harika bir bağ kurmuşsun, çok derin ve güzel bir şiir olmuş. 🔥"

Yürek kalemin hiç susmasın hocam ✨✨👑✨✨🌹