Dost acı söyler dost acı
Ne göz ne de izan kaldı
Bisikletli ne postacı
Ne de mektup yazan kaldı

Telefonla kalkıp yatıp
Markasıyla caka satıp
Zarfsız pulsuz mesaj atıp
Emojiyle azan kaldı

Olmasına var perdesi
Sözüm ona yâr perdesi
Yırtılmamış âr perdesi
Ne Nâlân ne Nazan kaldı

Âdetler töreler yitti
Gelenek görenek gitti
Sevgi saygı hürmet bitti
Azarlayıp kızan kaldı

Sanılmasın sırf dününde
Keş Allah’ın her gününde
Uluorta göz önünde
İçip içip sızan kaldı

Hâlimize aldıran yok
Kapımızı çaldıran yok
Yere düşsek kaldıran yok
Kuyumuzu kazan kaldı

Dar dünyada dert bol niçin
Devri çünkü puştun piçin
Hakkımızı almak için
Mahşerdeki mîzân kaldı

Fitne fücur verdirerek
Fesâdlıkla yerdirerek
Sinirleri gerdirerek
Moralleri bozan kaldı

Babasının parasıyla
Son model arabasıyla
Yüzündeki karasıyla
Yüzsüz gezip tozan kaldı

Şerif; boş değil de vatan
Dolu çirkinliğe batan
Gerçeğe kalem oynatan
Birkaç güzel ozan kaldı

20 Ağustos 2025
İzmir