Dikenle kaplanmış yürünen yollar;
Dostun sillesine sarıldım bugün...
Kuşatsın tenimi yorulmuş kollar;
Kederin ağında duruldum bugün...

Hakikate koşup, verdim bir karar,
Kulların nefsinde aramam yarar,
Kırk yılın hâtırı rûhumu sarar,
Erenler gözünde görüldüm bugün..

Sabrın imbiğinde süzüldü özüm,
Dünyâ tamahına kapandı gözüm,
Hâktan gayrısına geçmedi sözüm,
Aşkın çarmıhına gerildim bugün...

Bir derman aramam, düştüğüm derde,
Ararım Mevlâ’ yı, gökte ve yerde,
Yıkıldı kibrimiz, olmaz ki perde,
"Hamdım, piştim, yandım" dirildim bugün...

Hiç’ liğe yol aldım, yıktım bendimi,
Hâkk yoluna sürdüm, kendi kendimi,
Sildim defterimden dünya zannımı,
Toz olup yerlere serildim bugün...

Hû hû hû diyerek geçtim tenden,
Sıyrılıp kurtuldum bu dar bedenden,
Terkettim, vazgeçtim, şu fâni "ben" den,
Vicdanın özüne dürüldüm bugün...

Gönül aynasında, seyrettim pîri,
Eritip bitirdim kibirle, kiri,
İçince aşk denen nurlu iksiri,
Aşkın şevki ile vuruldum bugün...

Kelâmı dokudum ince bir dille,
Mısrayı yoğurdum binlerce hâlle,
Kalemi yontarak sabr-ı cemîlle,
Mânâlar içinde karıldım bugün...
Nice menzil aşıp yoruldum bugün...

MEHMET KAHVECİOĞLU