​Herkesi biz, kendimiz gibi biliyoruz;
İşte ondandır ondan, kaybetmemiz ondan…
Kaktüsü dikeniyle sayıp seviyoruz;
İşte bundandır bundan, kaybetmemiz bundan…

​Kalbimizin içinde, ne nefret var ne kin,
Üzülür kahroluruz, kurumuşsa ekin,
Yol açarız yol verip, versek de velâkin,
İşte bundandır bundan, kaybetmemiz bundan…

​Hakk yoluna yol olur, başka yol bilmeyiz,
İnsanoğluyuz; ne şah, ne kral, ne beyiz,
Düşlere, hayallere izinsiz dalmayız,
İşte bundandır bundan, kaybetmemiz bundan…

​Yalan dünya içinde, bir biziz saf kalan,
Gerçekler ortadayken alkışlanır yalan,
Kırılır kol kanadın, olur her yer talan,
İşte bundandır bundan, kaybetmemiz bundan…

​Dört mevsimin içinde, ömrüm kış olsa da,
Üstümüze atılan, çamur, taş olsa da,
Sevmeyeni severiz, göze yaş olsa da,
İşte bundandır bundan, kaybetmemiz bundan…

​Gölgeye minnet etmez, güneşe bakarız,
Yürekte volkan yansa, sessizce akarız,
Vefayı bir borç bilir, dostluğu ekeriz,
İşte bundandır bundan, kaybetmemiz bundan…

Yerinde midir bilmem, bu telaş bu gayret,
Maskaralar mask takmış, her yerine hayret,
Hiç mi denk gelmez bize, hiç mi iyi niyet..?
İşte bundandır bundan, kaybetmemiz bundan…

​Mehmet KAHVECİOĞLU