0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
46
Okunma
Umduğumu ararken bulduğumdu hüsran.
Bir de kaybettiğim zamandı, yanıma kalan.
Algılarımla yarattığım yanılgılarım,
Yanlışlarımla doğruyu bulma çabalarımdı.
Oysa basitçe yaşamaya başlamıştım,
Hayatımın ilk ve en güzel evrelerinde.
Sevmek de kolaydı, güvenmek de ve dahası gülmek de.
Zamanla eksildim, yalanla azaldım, kalanla tükendim.
Her tecrübe eğitti, her gördüğüm öğüttü beni.
Sorsan: "Var mı yaşamaya hevesin?"
"Neden?" derim, "Neden olmasın?"
Anka gibi küllerinden yeniden, yeniden doğmalısın.
Serdar KURT
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
