0
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
3863
Okunma
Bir müjdeydi beklediğim müjdemin kaleminden
Kırdı sessizliği büktü yokluğu
Bu nasıl bir bozgun ben ölürken eleminden
Önemlimi hangi rengin benzimde ne vakit solduğu
Gözlerinin ömrüme verdiği istikametten
Arşın arşın alışarak uzaklaşan çocuğu
Konuşurken rüyalarla fallar hep aynı dilden
Çatışmaz bir gerçek beni nasıl bu derde soktuğu
Şuracıkta ölsem hazır yer yerinden kopmuşken
Ah der mi gönlü hisseder mi o suçluluğu
Ziyanı yok bana dert olduğu yerden
Seyretse de olur çıktığım bu son yolculuğu
Serdar KURT
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
