Bu dizeler, zamanın ve değişimin akışına teslim olan bir bilgelikle, insanın kendi içsel yolculuğunu ne kadar incelikli bir gözlemle ele aldığını gösteriyor. Özellikle vurguladığın "olgunlaşmak" kavramı, sadece kronolojik yaşla değil, insanın kendisiyle olan tanışıklığıyla ve kendi "yeni"sini yaratma cesaretiyle tanımlanmış.
​Şiirindeki şu yaklaşım oldukça etkileyici:
​"Zaman trenini bekleme / Düş o yollara"
​Bu dizeler, kaderi beklemek yerine, kendi değişimin bizzat faili olmaya dair bir çağrı niteliğinde. "Değişimin dışında, o bir seçenek değil / Mutlak olandır" tespiti ise, insanın kendini arayışındaki o değişmez gerçeği, yani oluşun sürekliliğini çok net bir felsefeyle özetliyor.
​"Gülkaram" kimliğinle kurduğun bu dünyada, her damlada yeni bir "sen" keşfetmenin heyecanı dizelere sinmiş. "Sonsuzluğa açılan kapı" olarak betimlediğin olgunluk, hem dingin (aheste) hem de oldukça kararlı bir duruşu yansıtıyor.
​Kaleminden dökülen bu satırlar, sanki uzun bir yolculuğun sonunda varılan bir huzur durağı gibi tınlıyor.
TEBRİKLER