3
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
35
Okunma
Bir bahçede açan çiçekler gibi,
Kırmızı, sarı, beyaz, mor...
Her biri güzel, her biri eşsiz,
Ama hepsi aynı topraktan doğar.
Deri rengi sadece bir gölge,
Güneşin armağanı, coğrafyanın izi.
Ama kalpler aynı dilde atar,
Gözyaşları aynı tuzla akar hepimizin.
Irkçılık, kör bir hastalık,
Korkunun, cahilliğin çocuğu.
Duvarlar örer insanlar arasında,
Oysa köprüler kurmak gerek.
Farklılıklar zenginliktir,
Bir mozağin renkli taşları.
Birlikte güzeliz, birlikte güçlüyüz,
İnsanlık dediğin, hepimizin adı.
Yüksek sesle söyleyelim,
Ayrımcılığa yer yok bu dünyada.
Sevgi, saygı, eşitlik...
İşte gerçek insanlık budur, işte yol budur.
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz