2
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
29
Okunma
Umutlarım vardı; kimler aldı bilinmez,
buzdağımda kanatlanan turnalarım dondu.
Kasvet tutmuş bulutlar güneşimi örterken
aramayan, sormayan sevgilinin bu kader;
hasretin gözyaşı, hüznümde büyüyen keder…
buzdağımı eritmeyen sahte ışık, ay var.
Neredesin ey sevgili, neredesin söyle;
Kaç mevsim bekledim seni,
zamanın tatsız hazan donu…
Aklım mat, dilim lâl; kardelenim açmıyor.
Kırk yılın sonunda özlem hâlâ sana yar,
bedevinin çölleri bu sevdaya artık dar.
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz