Bir Haziran sabahı uyandım sessizce
Ömrümden geçen yıllar geldi gözlerimin önüne
Kimi bir tebessüm oldu kimi derin bir özlem
Kimi de gönlümde saklı kalan bir çift kelam.

Zaman durmuyor akıp gidiyor su misali
Ne gençlik kalıyor yerinde ne de eski hali
Bir gün sevinçle doluyor insanın yüreği
Bir gün hasret sarıyor en tenha köşeyi.

Meğer hayat kırmadan incitmeden yaşamakmış
Bir gönülde güzel bir iz bırakabilmekmiş
Mal da mülk de kalmıyor vakti gelince geride
İnsana kalan sevgiyle anılmakmış aslında.

Ne çok insan geçti ömrümüzün yollarından
Kimi dost oldu kimi bir hatıra zamanla
Şimdi dönüp baktığımda anlıyorum yavaşça
En güzel zenginlik biriken güzel insanlar.

Bir Haziran sabahı yine doğdu güneş
Yine umutla çaldı hayat kapımızı
Dilerim gönüller kırılmasın dostluklar eksilmesin
Ve hiçbir insan kaybetmesin içindeki iyiliği.

Çünkü ömür dediğin bir sabah serinliği kadar kısa
Bir rüzgar gibi geçip gidiyor farkına varmadan
Öyleyse sevgiyi çoğaltalım her fırsatta
Güzel hatırlanalım şu dünyadan ayrıldığımızda.

Bir Haziran sabahı düşündüm de
İnsan ömründen geriye ne kalıyor
Biraz sevgi biraz hatıra
Bir de gönüllerde bıraktığı iz...

Hüseyin YANMAZ
02.06.2026