Yol Göründü Tercan’a...

İstanbul’un gürültüsü
bir süre sensiz kalacak
sokaklarında ayak izim eksilecek
ama yüreğim ilk kez
bu kadar hafif olacak.

Bayram sabahı düşeceğiz yollara ailece
özel aracımızda türküler eşlik edecek bize
Eşim çocuklarım damadım kızım oğlum
Herkesin gözlerinde aynı heyecan
aynı memleket özlemi olacak.

Her virajda biraz daha yaklaşacağız
Erzincan’a
Tercan’a
Yaylacık Köyü’nün serin rüzgarına…

Yeni yaptırdığım iki katlı evimin kapısını
sevdiklerimle birlikte açacağım
Duvarlarında emek olacak
pencerelerinde hayallerim…

Bir baba için en büyük huzur
ailesiyle aynı sofrada
memleket ekmeği bölmek olacak
Sabah erkenden çıkacağım yayla yollarına
dağların kokusu dolacak içime
Evelik toplayacağım
abazya pancar mantar…
Toprağın verdiği ne varsa
özlem gibi koyacağım yüreğime.

Sonra çıkacağım Doğan Dede’nin türbesine
sessizce bakacağım köyüme yukarıdan.
Rüzgar eserken yüzümde
çocukluğum geçecek gözlerimin önünden
Doya doya izleyeceğim memleketimi
taşını toprağını dağını…

Memleket dediğin bazen
bir Hoş geldin sözüdür
bazen bayram sabahı
bazen de insanın içini ısıtan
köy kokusudur.

Ben şimdi özlem topluyorum cebime
İstanbul geride kalırken
kalbim çoktan köy yoluna çıktı bile.
Bayram gelir geçer belki
ama insanın memleketine kavuşması
her zaman ayrı bir bayramdır…

Gurbette olanın yolu açık olsun
memleket hasreti çekenin gönlüne ferahlık dolsun
Başta ailem olmak üzere
herkesin bayramı mübarek olsun…

Hüseyin YANMAZ
15.05.2026