Bayramın Soluğu ...

Dağların ardında bir sabah doğar
Gecenin yorgunu yavaşça solar
Kurban Bayramı iner yeryüzüne
Sevgi dokunur insanın özüne.

Taş sokaklarda serin bir rüzgar
Kapı önlerinde bekleşen bahar
Kuşlar ezanla aynı anda susar
Gönüller içten bir huzur bulur.

Çocuklar koşar dar yollarda
Sevinç parlar en küçük hallarda
Bayramlık kokar eski sandıklar
Yüzlerde canlanır unutulmuş anılar.

Sofralar kurulur erken vakitte
Bir lokma ekmek bile nimette
Paylaşmak çoğalır sessizce
Kalpler ısınır fark edilmeden.

Komşu komşuya selam verir
Kırgınlıklar bir anda erir
Kapılar açılır çekinmeden
İnsan insana döner yeniden.

Kurban, sadece bir hatırlayış değil
İçteki yükü bırakma sebebi
Nefsi dizginleyip arınmaktır
Gönlü daha saf kılabilmektir.

Gökyüzü sanki yere yaklaşır
Dualar en temiz yere ulaşır
Bir umut dolaşır bütün evlerde
Huzur saklanır en derin yerlerde.

Akşam iner dağların üstüne
Sessiz bir ışık düşer köyüne
Yorgun ama huzurlu kalpler bilir
Gerçek bayram içte hissedilir.

Bayram paylaşınca anlam bulan
Gönülden gönüle yol olan
İnsanı insana yakın kılan
Sessiz ama derin bir duadır....

Hüseyin YANMAZ
28.05.2026