1
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
37
Okunma
Sessizce oturdum kelimelerin o beyaz eşiğine,
Elimde ürkek bir kalem, içimde bir acemi telaş
Biliyorum henüz çok yeniyim bu sevdanın ülkesine
Fakat yürekte başladıysa bir kezo ince sızı
Dile gelmek istermiş meğer her saklı göz yaşı
Dağların heybetini denizin o hırçın dalgasını
Bir mısranın daracık göğsüne sığdırmayı deniyorum
Kırık dökük cümlelerle örüyorum ilk hatıramı
Kusursuz olmasada ne çıkar şu dertli mısralar
Ben bu yola kalbimi rehber eyleyip yürüyorum
Şimdi bu sayfaya bırkatığım o ilk sessiz hece
Belki birgün bir yaralı kalbe rüzgar olur kim bilir?
Öğrenecek çok şey , yol uzun ve vakit gece;
Acemi bir kuş gibi kanat çırpıyorum gökyüzüne
Yüreğimden dökülen bu ilk selama merhaba deyin...
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz