2
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
155
Okunma
Mor Petunya Kokusu
Bazı akşamlar...
Ansızın bir rüzgar getiriyor kokunu.
Gözlerimi kapadığım o kısa saniyede,
Hissediyorum ruhumun eksik bir parçası olduğunu.
Sanki nefesin, tenime dokunup geçiyor.
Rüzgar dinince,
Fırtına sonrası sessizlik çöküyor üzerime.
Unutuyorum istemsizce,
Hayatın telaşına kaptırıp gidiyorum kendimi.
Ama sonra...
Hiç beklemediğim bir sokak başında,
Ya da bir saksının en kuytu kenarında,
Mor petunyalar çıkıyor karşıma.
İşte o an, yine o koku...
Zaman duruyor, dünya küçülüyor.
Vazgeçtiğim ne varsa, o mor çiçeklerde canlanıyor.
Ve yine sen...
Yine bitmeyen o derin serüven.
14/05/2026
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
